Kom-Emine

Szlak Kom-Emine biegnie wzdłuż głównego grzbietu Starej Planiny, czyli Gór Bałkańskich, na całej szerokości Bułgarii. Pierwsze pełne przejście tej trasy odbyło się w 1933 roku i było dziełem Pawła Deliradeva, a pierwsze zorganizowane przejście grupowe miało miejsce w 1953 roku.

Grzbiet pokryty jest głównie otwartymi łąkami i lasami bukowymi, z których rozciągają się dalekie widoki na północ, na równinę Dunaju, oraz na południe, na doliny u podnóża pasma. Najwyższym punktem jest szczyt Botew o wysokości 2 376 m n.p.m. w Parku Narodowym Środkowych Bałkanów, po czym góry stopniowo opadają w kierunku wschodnim, aż szlak dociera do morza przy przylądku Emine. Trasa ta stanowi również bułgarski odcinek europejskiego szlaku długodystansowego E3.

Bułgarski Związek Turystyczny organizuje każdego lata ogólnokrajową wędrówkę grupową, a jej program obejmuje pokonanie trasy w ciągu 20 dni marszu od schroniska Kom do Przylądka Emine, z noclegami w schroniskach górskich wzdłuż grzbietu. Związek nie podaje całkowitej długości trasy; inne źródła szacują ją na około 650 km.